Dziś na tapetę chciałbym wziąć temat mitomanii, który dotyka każdego z nas bardzo często. Ogólnie można go próbować zdefiniować jako rozbieżne postrzeganie rzeczywistości przez różne osoby lub opozycję “wyobrażenia vs. fakty”.
Kiedy pracowałem kiedyś dla Niemców, kultura spotkań i narad polegała na tym, że niemal każde spotkanie musiało się zakończyć decyzją i przydzieleniem zadań. Od jakiegoś czasu obserwuję spotkania w rodzimych firmach i muszę powiedzieć, że dość rzadko zdarza się, by spotkanie miało w ogóle sens. To oznacza, że marnujemy czas. Tony czasu.
Pewnie słyszeliście tę frazę setki razy “to nie pieniądze motywują najbardziej”. Z jednej strony jej powszechność sprawia, że kiwacie twierdząco głowami, z drugiej zastanawiacie się nad odpowiedzią na pytanie: no ok, jak nie kasa, to co?
Przepraszam, że wracam do bloga dopiero teraz, ale jak to zwykle bywa z projektami, przychodzi taki moment, kiedy wymagają one od nas 100% czasu. I to 100% czasu przypomniało mi bardzo wyraźnie, że kiedy poświęcamy się czemuś, co musi być ukończone w zadanym czasie, ukończone perfekcyjnie i w sposób nieprzekraczający budżetu, pojawia się stres.
Jakiś czas temu S. R. Covey stwierdził, że ludzie bez określonego systemu wartości nie mogą być dobrymi przywódcami. Po prostu nie będą przyciągali do siebie innych, bo najzwyczajniej w świecie nie będą mieli czym.
Dyrektor generalny Mahalo Jason Calacanis miał kilka dni temu poważny problem. Jeden z jego pracowników popełnił duży błąd. Wskutek tego doszło do zmiany ustawień listy e-mailowej Calacanisa.